Ósmoklasiści, 2012 - 2020

W tym roku my - ósmoklasiści - kończymy edukację w SP nr 16. Trudno uwierzyć, jak ten czas szybko minął. Będziemy tęsknić za naszymi kolegami z klas, z którymi spędziliśmy szkolny czas.

W ciągu ośmiu lat byliśmy uczestnikami pełnych śmiechu wycieczek szkolnych, które zapamiętamy do końca życia, odkrywaliśmy nowe pasje, możliwości, poznawaliśmy siebie. Były też chwile, kiedy potrzebowaliśmy pocieszenia i wsparcia, chwile, które nauczyły nas jak walczyć z lękami oraz obawami. Życie szkolne okazało się edukacją nie tylko książkową, ale i nauką wzajemnych relacji. Ostatnie trzy miesiące okazały się sprawdzianem szczególnym, który kazał nam wziąć odpowiedzialność za swoją wiedzę oraz zdrowie nas i naszych najbliższych. Czas pandemii był wymagający: nie mogliśmy wziąć udziału w komersie, nie pożegnamy się z częścią osób, które poznaliśmy w szkole, a do szkół średnich pójdziemy po cichutku, bez uroczystego zakończenia roku, wspólnego śpiewu, łez i uścisków.

  Na początku naszej edukacji spodziewaliśmy się bardzo, ale to bardzo intensywnej nauki. I owszem, nauka była, ale nie do końca zgodna z wyobrażeniem. Bo kto przewidział, że będziemy gotowi do różnych psikusów, a potem wymownego milczenia i zapierania się wszystkiego przed Wychowawcami? Tak, Wychowawcy, oddając klasy, zawsze zyskują nowy bagaż umiejętności śledczych. Nauczycieli również nie pozostawiamy z niczym. Długo będą pamiętać nasze błędy, których nie popełniają nawet przedszkolaki oraz zachowanie czasami balansujące na granicy małpiarni i cyrku. Być może nie okazaliśmy się specjalistami najwyższych lotów w dziedzinie rozrabiania, jednak mamy cichą nadzieję, że ze śmiechem będziecie wspominać nasze wyczyny. My również zapamiętamy kąśliwe komentarze, wybuchy śmiechu przy omawianiu rewelacji zapisanych na sprawdzianach, pstryczki w nos i kazania oraz te wszystkie momenty, które stworzyły niecodzienną atmosferę „Szesnastki” i otworzyły nam drogę do przyszłości.

Teraz jednak myślimy o tym, co nas czeka. Musimy się zmierzyć z nową szkołą, nauczycielami, osobami, których nie znamy. Cudowne lata nauki, zabawy, śmiechu, ale także smutku i czasami złości właśnie dobiegły końca. Tak więc głowa do góry, kopniak na drogę i do przodu!

Nauczycielom, Wychowawcom, Dyrektorom, wszystkim Pracownikom – dziękujemy. Młodszym Kolegom życzymy, aby w przyszłości mieli co wspominać (oczywiście ze śmiechem na ustach).

Zapraszamy na film prezentujący nasz piękny szkolny czas.

 

Tekst zredagowały: Magdalena Gajda, Wiktoria Napora